Het onderzoeksrapport van de University of Tennessee interviewde 17 bedrijven in acht sectoren over samenwerking en destilleerde dat tot zeven best practices.

De meeste van die zeven zijn vaag. "Maak samenwerking een prioriteit." "Creëer een samenwerkingscultuur." "Ontwikkel leiders met ervaring." Het klinkt logisch, maar het vertelt je niet wat je maandagochtend anders moet doen.

Dit zijn de vier die dat wel doen.

1. Vertrouw eerst, controleer later

De meeste bedrijven laten leveranciers vertrouwen verdienen voordat ze iets betekenisvols delen. Het onderzoek zegt: draai het om. Ga ervan uit dat je partners hun werk goed doen, totdat het tegendeel blijkt. Als er iets misgaat, pak dan het vertrouwensprobleem direct aan in plaats van er meer controlemechanismen omheen te bouwen.

Dat voelt ongemakkelijk. Het is ook de snelste manier om leveranciers écht te laten aanhaken.

2. Voeg tijdgebonden metrics toe aan je scorecard

Je scorecard meet waarschijnlijk kosten, kwaliteit, betrouwbaarheid en service. Dat is niet genoeg, aldus het rapport. Voeg supply chain-doorlooptijd, materiaalcyclustijd, productiecyclustijd en de timing van nieuwe initiatieven toe. Bouw deze metrics samen met je financeteam op basis van activity-based costing.

De meeste inkoopteams meten tijd niet. En wat je niet meet, kun je niet verbeteren.

3. Segmenteer je leveranciers voordat je gaat 'samenwerken'

Niet elke leveranciersrelatie vraagt om intensieve samenwerking. Gebruik segmentatie om te bepalen welke dat wel doen en hoeveel aandacht elke relatie verdient. Strategische leveranciers van hoogwaardige materialen krijgen directieoverleg, gedeelde teams en gezamenlijke budgetten. Commodity-leveranciers krijgen een portal en standaardprocessen.

De fout die de meeste bedrijven maken: alle leveranciers gelijk behandelen. Het gevolg: strategische leveranciers krijgen te weinig aandacht, transactionele juist te veel.

4. Werk alleen samen als de ROI helder is

Dit was de afsluitende conclusie van het rapport, weggestopt onderaan. Het had de kop moeten zijn. Streef niet naar samenwerking als doel op zich. Elk samenwerkingsinitiatief heeft een duidelijk rendement nodig. Als je de waarde ervan niet kunt definiëren, begin er dan niet aan.

Wat dan met de andere drie?

"Maak het een prioriteit", "creëer een cultuur" en "geef iedereen de juiste tools" zijn niet onjuist. Ze zijn alleen niet uitvoerbaar. Het is het supply chain-equivalent van "eet gezond en beweeg voldoende." Klopt, maar je schiet er weinig mee op.

De vier bovenstaande praktijken zijn wél bruikbaar, omdat ze je vertellen wat je moet veranderen: je standaardhouding ten opzichte van vertrouwen, je scorecard, je segmentatiemodel en je investeringscriteria.